Συνηθισμένες Λάθος Αντιλήψεις για τη Θεραπεία Πόνου από Καρκίνο

Λάθος 1: Ο πόνος μου προκαλείται από καρκίνο, οπότε δεν χρειάζομαι καμία ειδική θεραπεία.

Ενώ η θεραπεία του καρκίνου είναι μια σημαντική πτυχή της διαχείρισης του πόνου, η εξάρτηση αποκλειστικά από τη θεραπεία του καρκίνου για τον έλεγχο του πόνου έχει πολύ χαμηλό ποσοστό αποτελεσματικότητας, πιθανώς λιγότερο από 10%.αφενός,, η θεραπεία του καρκίνου έχει περιορισμένη αποτελεσματικότητα και, από την άλλη πλευρά, πολλοί ασθενείς παρουσιάζουν πόνο επειδή ο όγκος έχει βλάψει νεύρα ή μυελό των οστών.Τα κατεστραμμένα νεύρα και ο μυελός των οστών είναι πολύ δύσκολο να επισκευαστούν και θα συνεχίσουν να προκαλούν πόνο λόγω της συνεχούς διέγερσηςΕπομένως, αν ο πόνος του καρκίνου συνοδεύεται από χρόνιο πόνο, πρέπει να αντιμετωπίζονται ως δύο ξεχωριστές καταστάσεις: ο καρκίνος και ο πόνος.

Λάθος 2: Η θεραπεία του καρκίνου είναι η πιο σημαντική. Θα θεραπεύσω τον καρκίνο πρώτα, και θα θεραπεύσω τον πόνο μόνο αν όλα τα άλλα αποτύχουν.

Στην πραγματικότητα, πολλοί ασθενείς παρουσιάζουν απώλεια όρεξης και ύπνου, γεγονός που οδηγεί σε σοβαρή μείωση της ποιότητας ζωής και σε ραγδαία μείωση της ανοσολογικής λειτουργίας.μείωση της αποτελεσματικότητάς της. Όσο νωρίτερα ο πόνος ελέγχεται, τόσο καλύτερα είναι για τη θεραπεία του καρκίνου.

Λάθος 3: Θα αντέξω τον πόνο πρώτα και θα παίρνω παυσίπονα μόνο όταν γίνεται ανυπόφορο.

Στην πραγματικότητα, η έγκαιρη και τακτική χρήση παυσίπονων είναι ασφαλέστερη και πιο αποτελεσματική και απαιτεί χαμηλότερη δόση.Εξαιτίας της βασανιστικής ποινής., οδηγεί εύκολα σε άγχος, κατάθλιψη, αϋπνία και απώλεια όρεξης, επηρεάζοντας την ποιότητα ζωής του ασθενούς.Ο προκύπτοντας υποσιτισμός και το εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα μπορούν επίσης να κάνουν τον ασθενή ανίκανο να ανεχτεί τη θεραπεία του καρκίνου.

Λάθος 4: Το μορπχίνι προκαλεί εθισμό· τελικά, όλο και περισσότεροι το χρησιμοποιούν και είναι αδύνατο να το σταματήσετε.

Οι πειραματικές μελέτες και η κλινική πρακτική έχουν επιβεβαιώσει ότι ο κίνδυνος εθισμού είναι πολύ χαμηλός για τους ασθενείς με καρκίνο που υποφέρουν από πόνο και λαμβάνουν από το στόμα μορπ ή χρησιμοποιούν διαδερμικά έμπλαστρα.Ο λόγος για τον οποίο τα φάρμακα χρησιμοποιούνται σε αυξανόμενες ποσότητες είναι διπλόςΗ διατήρηση της ακεραιότητας των ασθενών είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της θεραπείας.εάν ο όγκος του ασθενούς ελέγχεται και ο πόνος εξαφανίζεται, τα παυσίπονα μπορούν να μειωθούν σταδιακά μέχρι να διακοπούν εντελώς.

Μύθος 5: Αν ο πόνος είναι ανυπόφορος, η μόνη επιλογή είναι να πάρετε πετί ντίνε.

Στην πραγματικότητα, το pethi dine δεν συνιστάται πλέον για τη θεραπεία του πόνου του καρκίνου λόγω της υψηλής τοξικότητάς του και της κακής αναλγητικής του δράσης.είναι πλέον πιο αποτελεσματικά και έχουν λιγότερες παρενέργειες από το pethi dineΑκόμη και αν αυτά τα φάρμακα είναι αναποτελεσματικά, η ελάχιστα επεμβατική αναλγητική μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο του πόνου του καρκίνου.

Μύθος 6: Η ελάχιστα επεμβατική αναλγητική χρησιμοποιείται μόνο όταν τα φάρμακα είναι αναποτελεσματικά.

Πολλές ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες (όπως η απομάκρυνση του σπλαχνικού νεύρου και η ενδοθεκική αναλγησία) προσφέρουν καλύτερη ανακούφιση από τον πόνο και λιγότερες παρενέργειες.επιτρέποντας στους ασθενείς να ελέγχουν τον πόνο με λιγότερα ή χωρίς παυσίποναΕπιπλέον, ακόμη και με ελάχιστα επεμβατική αναλγητική, ο χρόνος της θεραπείας είναι κρίσιμος (για παράδειγμα,Η ενδοθηκική αναλγησία απαιτεί από τον ασθενή να είναι ξύπνιος και ξαπλωμένος στο πλάι του για περίπου μία ώρα για να ολοκληρωθεί)Η καθυστέρηση της θεραπείας μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της κατάστασης και απώλεια του βέλτιστου παραθύρου θεραπείας.Όσο νωρίτερα χρησιμοποιείταιΌσο μεγαλύτερη είναι η αναλγητική δράση, τόσο μεγαλύτερη είναι η ποιότητα ζωής και τόσο μεγαλύτερος ο χρόνος επιβίωσης.

Λάθος Επτά: Ο πόνος μετά την επέμβαση είναι φυσιολογικός.

Ancient tales of Guan Yu undergoing bone-scraping surgery and modern stories of Liu Bocheng undergoing surgery without anesthesia have given many people the misconception that enduring pain is a sign of fortitudeΩστόσο, δεν ισχύει αυτό. Με τη διεξοδική έρευνα για τον πόνο, έχει καταστεί σαφές ότι ο πόνος μπορεί να προκαλέσει διάφορες δυσμενείς σωματικές και ψυχολογικές αντιδράσεις, οδηγώντας σε άλλες ζημιές.,Ο απλός διαρκής πόνος μπορεί να προκαλέσει άγχος στους ασθενείς, αυξάνοντας την συχνότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατελεκτάσης και μόλυνσης των πνευμόνων.εμποδίζει τους ασθενείς να σηκωθούν νωρίς από το κρεβάτι., αυξάνει τον κίνδυνο θρόμβωσης των κάτω άκρων, μειώνει την ανοσολογική λειτουργία του ασθενούς, οδηγώντας ενδεχομένως σε μετεγχειρητικές λοιμώξεις, και ο μετεγχειρητικός πόνος μπορεί να προκαλέσει άγχος, φόβο, ευερεθιστότητα,ανικανότηταΓι' αυτό πρέπει να πούμε "όχι" στον μετεγχειρητικό πόνο.Η έγκαιρη παρέμβαση και η θεραπεία είναι απαραίτητες για την επίτευξη καλύτερης ποιότητας ζωής και καλύτερης πρόγνωσης.