Η κερτινίμπη είναι ένας αναστολέας τυροσινικής κινάσης αναπλαστικού λεμφώματος κινάσης (ALK) δεύτερης γενιάς που χρησιμοποιείται στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα θετικό για ALK. Όπως όλοι οι στοχευμένοι παράγοντες, προσφέρει ισχυρές αρχικές αποκρίσεις που τελικά περιορίζονται από την αντοχή στα φάρμακα. Η κατανόηση του τρόπου εμφάνισης της αντοχής και ποιες αλλοιώσεις μπορεί ή δεν μπορεί να ξεπεράσει ένας δεδομένος αναστολέας είναι κεντρικής σημασίας για τον σχεδιασμό της διαδοχικής θεραπείας. Αυτό το άρθρο ανασκοπεί το τοπίο της αντοχής που σχετίζεται με τους αναστολείς ALK και τον ρόλο των επιλογών επόμενης γραμμής, όπως η λορλατινίμπη.
Η αντοχή στους ALK TKIs ακολουθεί διάφορες οδούς. Η πιο μελετημένη είναι η απόκτηση δευτερογενών μεταλλάξεων στον τομέα της κινάσης ALK, οι οποίες αλλοιώνουν τη δέσμευση του φαρμάκου. παραδείγματα περιλαμβάνουν υποκαταστάσεις L1196M, G1269A, I1171 και αλλαγές στο μέτωπο του διαλύτη, όπως η G1202R. Η σηματοδότηση παράκαμψης μέσω άλλων υποδοχέων (για παράδειγμα, ενεργοποίηση EGFR, KRAS ή MET), η ενίσχυση του γονιδίου ALK, η επιθηλιακή-μεσεγχυματική μετάβαση και ο ιστολογικός μετασχηματισμός σε μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα αντιπροσωπεύουν επιπρόσθετους μηχανισμούς διαφυγής. Κρίσιμα, διαφορετικοί αναστολείς ποικίλλουν ως προς τις μεταλλάξεις που ξεπερνούν: η κερτινίμπη διατηρεί δραστηριότητα έναντι πολλών μεταλλάξεων αντοχής στην κριζοτινίμπη, αλλά δείχνει περιορισμένη δραστηριότητα έναντι της μετάλλαξης G1202R στο μέτωπο του διαλύτη και της F1174C.
Οι αναδιατάξεις ALK αντιπροσωπεύουν περίπου 3 έως 5 τοις εκατό των NSCLC, καθιστώντας τη διαχείριση της αντοχής σε αυτή την υποομάδα ένα βαθιά μελετημένο πεδίο που έχει παράγει τον χάρτη μεταλλάξεων που καθοδηγεί τώρα τη διαδοχική θεραπεία.
Όταν αναπτύσσεται αντοχή, η επανάληψη βιοψίας ή υγρής βιοψίας για τον εντοπισμό της συγκεκριμένης αλλοίωσης καθοδηγεί την επόμενη επιλογή. Επειδή η μετάλλαξη G1202R είναι ανθεκτική στους περισσότερους ALK TKIs πρώτης και δεύτερης γενιάς, συμπεριλαμβανομένης της κριζοτινίμπης και της κερτινίμπης, ο αναστολέας τρίτης γενιάς λορλατινίμπη, ο οποίος σχεδιάστηκε για να διατηρεί δραστηριότητα έναντι της G1202R και πολλών σύνθετων μεταλλάξεων, γίνεται ένα λογικό επόμενο βήμα. Για την αντοχή που οφείλεται σε οδούς παράκαμψης, μπορούν να διερευνηθούν στρατηγικές συνδυασμού που στοχεύουν την ενεργοποιημένη οδό σε δοκιμές ή σε κέντρα εμπειρίας. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η αντοχή δεν είναι ομοιόμορφη και η αλληλουχία καθοδηγούμενη από μεταλλάξεις βελτιώνει τις πιθανότητες διατηρούμενου ελέγχου της νόσου. Μετά από αρκετούς προηγούμενους ALK TKIs, μπορούν να εμφανιστούν σύνθετες μεταλλάξεις που περιορίζουν ακόμη και τη λορλατινίμπη, γι' αυτό ο βέλτιστος παράγοντας πρώτης γραμμής παραμένει ενεργά αντικείμενο συζήτησης μεταξύ των ειδικών.
Ε: Μπορεί η κερτινίμπη να ξεπεράσει τη μετάλλαξη ALK G1202R; Ο: Όχι. Δημοσιευμένα προκλινικά και κλινικά στοιχεία δείχνουν ότι η κερτινίμπη έχει περιορισμένη δραστηριότητα έναντι της μετάλλαξης G1202R στο μέτωπο του διαλύτη. η λορλατινίμπη είναι ο παράγοντας που διατηρεί δραστηριότητα έναντι αυτής.
Ε: Εκτός από τις μεταλλάξεις, πώς αλλιώς διαφεύγουν οι όγκοι από τους αναστολείς ALK; Ο: Η αντοχή μπορεί να προκύψει μέσω σηματοδότησης παράκαμψης (EGFR, KRAS, MET), ενίσχυσης ALK, EMT και ιστολογικού μετασχηματισμού σε μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα.
Ε: Γιατί επανάληψη βιοψίας στην πρόοδο; Ο: Η επανεξέταση βιοψίας ή η υγρή βιοψία μπορεί να αποκαλύψει τη συγκεκριμένη αλλοίωση αντοχής, η οποία καθορίζει εάν ένας ALK TKI επόμενης γενιάς ή μια προσέγγιση συνδυασμού είναι η πιο κατάλληλη.
Η κερτινίμπη είναι ένας αναστολέας τυροσινικής κινάσης αναπλαστικού λεμφώματος κινάσης (ALK) δεύτερης γενιάς που χρησιμοποιείται στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα θετικό για ALK. Όπως όλοι οι στοχευμένοι παράγοντες, προσφέρει ισχυρές αρχικές αποκρίσεις που τελικά περιορίζονται από την αντοχή στα φάρμακα. Η κατανόηση του τρόπου εμφάνισης της αντοχής και ποιες αλλοιώσεις μπορεί ή δεν μπορεί να ξεπεράσει ένας δεδομένος αναστολέας είναι κεντρικής σημασίας για τον σχεδιασμό της διαδοχικής θεραπείας. Αυτό το άρθρο ανασκοπεί το τοπίο της αντοχής που σχετίζεται με τους αναστολείς ALK και τον ρόλο των επιλογών επόμενης γραμμής, όπως η λορλατινίμπη.
Η αντοχή στους ALK TKIs ακολουθεί διάφορες οδούς. Η πιο μελετημένη είναι η απόκτηση δευτερογενών μεταλλάξεων στον τομέα της κινάσης ALK, οι οποίες αλλοιώνουν τη δέσμευση του φαρμάκου. παραδείγματα περιλαμβάνουν υποκαταστάσεις L1196M, G1269A, I1171 και αλλαγές στο μέτωπο του διαλύτη, όπως η G1202R. Η σηματοδότηση παράκαμψης μέσω άλλων υποδοχέων (για παράδειγμα, ενεργοποίηση EGFR, KRAS ή MET), η ενίσχυση του γονιδίου ALK, η επιθηλιακή-μεσεγχυματική μετάβαση και ο ιστολογικός μετασχηματισμός σε μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα αντιπροσωπεύουν επιπρόσθετους μηχανισμούς διαφυγής. Κρίσιμα, διαφορετικοί αναστολείς ποικίλλουν ως προς τις μεταλλάξεις που ξεπερνούν: η κερτινίμπη διατηρεί δραστηριότητα έναντι πολλών μεταλλάξεων αντοχής στην κριζοτινίμπη, αλλά δείχνει περιορισμένη δραστηριότητα έναντι της μετάλλαξης G1202R στο μέτωπο του διαλύτη και της F1174C.
Οι αναδιατάξεις ALK αντιπροσωπεύουν περίπου 3 έως 5 τοις εκατό των NSCLC, καθιστώντας τη διαχείριση της αντοχής σε αυτή την υποομάδα ένα βαθιά μελετημένο πεδίο που έχει παράγει τον χάρτη μεταλλάξεων που καθοδηγεί τώρα τη διαδοχική θεραπεία.
Όταν αναπτύσσεται αντοχή, η επανάληψη βιοψίας ή υγρής βιοψίας για τον εντοπισμό της συγκεκριμένης αλλοίωσης καθοδηγεί την επόμενη επιλογή. Επειδή η μετάλλαξη G1202R είναι ανθεκτική στους περισσότερους ALK TKIs πρώτης και δεύτερης γενιάς, συμπεριλαμβανομένης της κριζοτινίμπης και της κερτινίμπης, ο αναστολέας τρίτης γενιάς λορλατινίμπη, ο οποίος σχεδιάστηκε για να διατηρεί δραστηριότητα έναντι της G1202R και πολλών σύνθετων μεταλλάξεων, γίνεται ένα λογικό επόμενο βήμα. Για την αντοχή που οφείλεται σε οδούς παράκαμψης, μπορούν να διερευνηθούν στρατηγικές συνδυασμού που στοχεύουν την ενεργοποιημένη οδό σε δοκιμές ή σε κέντρα εμπειρίας. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η αντοχή δεν είναι ομοιόμορφη και η αλληλουχία καθοδηγούμενη από μεταλλάξεις βελτιώνει τις πιθανότητες διατηρούμενου ελέγχου της νόσου. Μετά από αρκετούς προηγούμενους ALK TKIs, μπορούν να εμφανιστούν σύνθετες μεταλλάξεις που περιορίζουν ακόμη και τη λορλατινίμπη, γι' αυτό ο βέλτιστος παράγοντας πρώτης γραμμής παραμένει ενεργά αντικείμενο συζήτησης μεταξύ των ειδικών.
Ε: Μπορεί η κερτινίμπη να ξεπεράσει τη μετάλλαξη ALK G1202R; Ο: Όχι. Δημοσιευμένα προκλινικά και κλινικά στοιχεία δείχνουν ότι η κερτινίμπη έχει περιορισμένη δραστηριότητα έναντι της μετάλλαξης G1202R στο μέτωπο του διαλύτη. η λορλατινίμπη είναι ο παράγοντας που διατηρεί δραστηριότητα έναντι αυτής.
Ε: Εκτός από τις μεταλλάξεις, πώς αλλιώς διαφεύγουν οι όγκοι από τους αναστολείς ALK; Ο: Η αντοχή μπορεί να προκύψει μέσω σηματοδότησης παράκαμψης (EGFR, KRAS, MET), ενίσχυσης ALK, EMT και ιστολογικού μετασχηματισμού σε μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα.
Ε: Γιατί επανάληψη βιοψίας στην πρόοδο; Ο: Η επανεξέταση βιοψίας ή η υγρή βιοψία μπορεί να αποκαλύψει τη συγκεκριμένη αλλοίωση αντοχής, η οποία καθορίζει εάν ένας ALK TKI επόμενης γενιάς ή μια προσέγγιση συνδυασμού είναι η πιο κατάλληλη.